เพลงบางเพลงหรือบางชุดเป็นเพลงที่ดีในความรู้สึกของผม ผมเห็นว่าเป็นเพลงที่จะไปกระตุ้นคนฟังให้เกิดความฮึกเหิม ให้อยากต่อสู้ฟันฝ่าเพื่อคุณธรรมความดี ให้เกิดความตระหนักถึงความลำบากของบุคคลที่อยู่ต่ำกว่าตน และต้องการช่วยเหลือพวกเขาให้ลืมตาอ้าปาก มีชีวิตทัดเทียมกับคนอื่น หรือชนกลุ่มอื่นในสังคมไทยบ้าง เพลงแบบนี้ผมให้คำนิยามว่า “เป็นเพลงขับประกอบด้วยธรรม” เพลงที่มีลักษณะข้างต้นชุดหนึ่งก็คือ เพลงชุดปริญญาชาวนา ซึ่งเป็นเพลงเก่าแต่งโดยคุณอาจินต์ ปัญจพรรค์ ระหว่างปี พ.ศ. 2525-2526 และขับร้องโดย คุณธานินทร์ อินทรเทพ ผมฟังแล้วประทับใจทุกที ลองอ่านเนื้อเพลงปริญญาชาวนาที่เป็นเพลงเอกของชุดนี้ และฟังการขับขานโดยธานินทร์ อินทรเทพกันครับ
1.เพลงปริญญาชาวนา
The peasants' university degree
The peasants' university degree
เนื้อเพลงขึ้นต้นด้วย “จบโรงเรียนประชาบาล ฉันไม่ได้เรียนต่อต้องช่วยพ่อทำนา...”
เพลงขับประกอบด้วยธรรมเพลงนี้ คุณธานินทร์ อินทรเทพ ขับขานบอกถึงชีวิตเด็กคนหนึ่ง(และของเด็กอีกหลายสิบล้านคนในประเทศไทย)ต้องออกจากโรงเรียนเมื่อจบชั้น ป.4 ซึ่งเป็นการศึกษาภาคบังคับในสมัยนั้น ไปช่วยพ่อทำนา เลิกเรียนอ่านเขียนไปใช้ชีวิตในท้องทุ่ง เพื่อให้ได้ปริญญาชาวนา(ซึ่งความจริงไม่มีมหาวิทยาลัยแห่งไหนในประเทศไทยให้ปริญญานี้)
จบโรงเรียน ประชาบาล ฉันไม่ได้ เรียนต่อ
ต้องช่วยพ่อ ทำนา กราบคุณครู ขอลา
ทิ้งวิชา กไก่ ออกไปใช้ กเกวียน
ไม่ไถ ใครจะทำ หว่านดำ ต้องเริ่มเรียน
เก็บสมุด วาดเขียน ไปหัดเรียน วาดโคลน
เล่นกีฬา ผ่าฟืน ถึงกลางคืน เป่าขลุ่ย
กล่อมไอ้ทุย ไอ้โทน ไล่ขโมย ขโจร
ร้องรำโทน คนเดียว เปลี่ยวหัวใจ จริงหนอ
แดดแรง ก็แต่งกาย ขึ้นตาล และขุดตอ
ข้าวกำลัง แตกกอ เราก็รอ รำเคียว
เกี่ยวเถอะนะ แม่เกี่ยว เกี่ยวเถอะนะ พ่อเกี่ยว
เพื่อนหนุ่มสาว กราวเกรียว มาเกี่ยวไป ใส่เกวียน
เกี่ยวเถอะนะ แม่เกี่ยว เกี่ยวเถอะนะ พ่อเกี่ยว
เพื่อนหนุ่มสาว กราวเกรียว มาเกี่ยวไป ใส่เกวียน
สืบชีวิต กันไป เหมือนคนไทย รุ่นเก่า
ไม่ต้องเล่า ต้องเรียน แดดและฝน วนเวียน
เหมือนโรงเรียน ธรรมชาติ เปิดตลาด วิชา
กั้นฝา ด้วยป่าดง ปักธง ด้วยหญ้าคา
ปลูกข้าวเอา ปริญญา ตาม ปู่ ย่า ตา ยาย
ต้องช่วยพ่อ ทำนา กราบคุณครู ขอลา
ทิ้งวิชา กไก่ ออกไปใช้ กเกวียน
ไม่ไถ ใครจะทำ หว่านดำ ต้องเริ่มเรียน
เก็บสมุด วาดเขียน ไปหัดเรียน วาดโคลน
เล่นกีฬา ผ่าฟืน ถึงกลางคืน เป่าขลุ่ย
กล่อมไอ้ทุย ไอ้โทน ไล่ขโมย ขโจร
ร้องรำโทน คนเดียว เปลี่ยวหัวใจ จริงหนอ
แดดแรง ก็แต่งกาย ขึ้นตาล และขุดตอ
ข้าวกำลัง แตกกอ เราก็รอ รำเคียว
เกี่ยวเถอะนะ แม่เกี่ยว เกี่ยวเถอะนะ พ่อเกี่ยว
เพื่อนหนุ่มสาว กราวเกรียว มาเกี่ยวไป ใส่เกวียน
เกี่ยวเถอะนะ แม่เกี่ยว เกี่ยวเถอะนะ พ่อเกี่ยว
เพื่อนหนุ่มสาว กราวเกรียว มาเกี่ยวไป ใส่เกวียน
สืบชีวิต กันไป เหมือนคนไทย รุ่นเก่า
ไม่ต้องเล่า ต้องเรียน แดดและฝน วนเวียน
เหมือนโรงเรียน ธรรมชาติ เปิดตลาด วิชา
กั้นฝา ด้วยป่าดง ปักธง ด้วยหญ้าคา
ปลูกข้าวเอา ปริญญา ตาม ปู่ ย่า ตา ยาย
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น